Paweł Czajka - architekt, urbanista.
Członek SARP O. Łódź. Członek Łódzkiej Okręgowej Izby Architektów RP. Członek TUP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Łódzkiej.

Dyrektor Pracowni Planowania Przestrzennego w Piotrkowie Trybunalskim. Dyrektor Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Współwłaściciel wraz z Małgorzatą Czajką Pracowni ATRIUM w Piotrkowie Trybunalskim.

Autor m.in.:
- dom handlowy Milenium, ul. Sienkiewicza 16b, Piotrków Trybunalski - współautor Małgorzata Czajka.

Konkursy m.in.:
- SARP-TUP - na projekt Śródmieścia Piotrkowa Trybunalskiego (1986) - współautorzy: M. Czajka, Jerzy Dankowski, Robert Florek - I wyróżnienie.

Publikacje m.in.:
- Wojewódzki zestaw projektów budownictwa jednorodzinnego dla województwa piotrkowskiego, Małgorzata Czajka, Paweł Czajka, Józef Dziubecki.

Członek Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej IARP.

***************************************************************

WSPOMNIENIE

Poznaliśmy się w 1983 roku, kiedy po studiach architektury na Politechnice Łódzkiej, zatrudniłeś się w Wojewódzkim Zarządzie Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego w Piotrkowie Trybunalskim. Byłem wtedy Twoim przełożonym - z upływem czasu te zależności się odwróciły.
Później pracowaliśmy w Wydziale Planowania Przestrzennego Urzędu Wojewódzkiego. Wtedy to wraz z Małgorzatą Czajką i Robertem Florkiem, jako zespół młodych architektów, w latach 1985/6 zdobyliśmy I wyróżnienie w konkursie urbanistycznym SARP-TUP na projekt Śródmieścia Piotrkowa Trybunalskiego. A przecież wszyscy byliście zaledwie tuż po studiach! Potem, już samodzielnie z Małgorzatą i Józefem Dziubeckim opracowaliście w 1987 roku kolejną III edycję Wojewódzkiego zestawu projektów budownictwa jednorodzinnego dla województwa piotrkowskiego.
Wtedy nasze drogi zawodowe się rozeszły. Ty nadal pracowałeś w Urzędzie Wojewódzkim. Wiem, że byłeś zastępcą dyrektora wydziału. Po likwidacji województwa, wraz z Małgorzatą utworzyliście własną pracownię ATRIUM, w której zaprojektowaliście między innymi znany dom handlowy przy ul. Sienkiewicza 16b w Piotrkowie.
Kiedyś w pracowni pokazałeś mi grę komputerową, bardzo nowatorską jak na owe czasy, wykorzystującą analizę ekonomiczną budowy miasta. Tak się wtedy bawiłeś.
A na poważnie, to na początku XXI wieku zostałeś dyrektorem Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Twoja koleżanka Jolanta Kopeć tak niezwykle pięknie to opisała we wspomnieniu, że muszę z przyjemnością Ją zacytować:
„Gdy wraz z nastaniem nowej władzy przyszedł do nas jesienią 2002 roku bardzo się wyróżniał. Nie tylko wzrostem. Z długimi włosami, nienagannie ubrany, dyskretnie nonszalancki, zaimponował nam nieurzędniczym luzem, rozmachem rozwojowych wizji, profesjonalizmem i wiedzą. Miał w sobie coś ze światowca. Lubił rozmawiać o historii, literaturze, sztuce, ale najbardziej o architekturze, miejscach, w których był i które chciał przenieść do Piotrkowa. Na Jego biurku przez wiele lat leżała kalka techniczna i ołówek. Rysunek był Jego słowem. Kochał to co robił. Bardzo, bardzo długo praca była Jego wielką pasją. Chętnie pomagał ludziom. Cieszył się z małych rzeczy. Nigdy nie pchał się na afisz. Dla mnie wciąż największy miejski wizjoner ostatnich dwóch dekad. (…) Jego wizje nie miały ograniczeń. Kochał Piotrków.
24 marca 2004 roku, powstała Pracownia Planowania Przestrzennego. Funkcję Dyrektora Pracowni pełniłeś 21 lat, do chwili przejścia na emeryturę. Otrzymałeś wszelkie pełnomocnictwa przypisane organowi administracji w zakresie wydawania warunków zabudowy WZ. Pracownia zaś, stała się niezbędna w życiu miasta - wszystkie drogi prowadziły do pracowni .
Z obowiązku zawodowego muszę napisać, że w tym okresie, wraz ze mieniającymi się uwarunkowaniami, opracowano projekt studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta SUiKZP i kilka projektów jego zmian, opracowano 110 projektów planów miejscowych, wydano kilka tysięcy decyzji WZ a to jest dopiero czubek góry lodowej .
Paweł! Żal, że tak krótko byłeś na zasłużonej emeryturze. Wszyscy Cię wspominają i wyrażają głęboki smutek. Mariusz Staszek napisał:
Człowiek uczy się całe swoje życie, aby móc spojrzeć na otaczający nas świat z pewną wizją. Taką wizję i chęć na budowanie nowoczesnego miasta z przyszłością miał nasz kolega śp. Paweł Czajka. Pamiętam jak dziś pierwsze moje spotkanie w PPP z Dyrektorem Czajką. (…) Wydawało mi się wtedy, że wiem wszystko. A tu doznałem szoku. Usłyszałem z ust Pawła coś, co zmieniło moje myślenie i nastawienie do bycia radnym. To nie była zwykła opowieść urzędnika, to była uczta wizjonera, który żył miejską architekturą. Każda minuta rozmowy wyglądała jak dobra zabawa w puzzle. Każdy klocek łączył się w całość. Tworzył wizję niesamowitej przyszłości miasta. To wtedy zrozumiałem, że każde nawet drobne działanie musi być wzbogacone wizją przyszłości. (…) Dziękuję Pawełku za lekcję, którą zawsze będę miło wspominał i za to, że nauczyłeś mnie patrzeć na nasze miasto z wizją ...

            Żegnaj Drogi Przyjacielu. Cześć Twojej pamięci.

arch. Jerzy Dankowski