Wojciech Aleksander Kalinowski - architekt, historyk architektury, konserwator zabytków.
Członek O. Warszawskiego SARP (??-1980).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1957). Doktor nauk technicznych (1961). Docent (1968). Profesor (1973).

Asystent w Katedrze Architektury Polskiej Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1946-61). Asystent w Instytucie Urbanistyki i Architektury. Adiunkt w Dziale Historii Budowy Miast Instytutu Urbanistyki i Architektury. Kierownik Zakładu Dokumentacji i Informacji Naukowej (1956-59), wicedyrektor i sekretarz naukowy Instytutu Urbanistyki i Architektury (1958-66). Dyrektor Ośrodka Dokumentacji Zabytków (1975-90). Wykładowca w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (od 1960). Wykładowca w Zakładzie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (od 1969). Członek Komisji Architektoniczno-Konserwatorskiej Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie (1983).

Członek Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS.
Współzałożyciel Stowarzyszenia Konserwatoró Zabytków.
Członek Sekcji Historii Architektury i Urbanistyki PAN.

Redaktor naczelny "Kwartalnika Architektury i Urbanistyki" (1982-91).
Członek rady redakcyjnej czasopisma "Ochrona Zabytków".
Członek rady redakcyjnej wydawnictwa "Arkady".
Współpracownik "Spotkań z zabytkami".

Patron Nagrody Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków im Wojciecha Kalinowskiego (od 1993).

Podporucznik AK, pseudonim "Kalinowski". Uczestnik Powstania Warszawskiego. Więzień obozów jenieckich Fellingsbostel, Bergen-Belsen, Grossborn, Sandbostel i Lubeka (1944-45). Więzień obozów koncentracyjnych Sachsenhausen, Mauthausen-Gusen i Dachau (1940-42).

Rodzice: Zygmunt Stanisław Michał Kalinowski, Stefania Rozalia Kalinowska zd. Szuster.

Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.