Stefan Koziński - architekt, urbanista.
Członek O. Warszawskiego SARP (od 1930). Członek TUP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1929). Doktor nauk technicznych (1969).

Autor m.in.:
- Gimnazjum w Brześciu n. Bugiem;
- willa Guttmanów, ul. Sienkiewicza 38, Gdynia (1936) - współautor Leon Mazalon;
- kamienica, ul. Świetojańska 122, Gdynia (1936-37) - współautor L. Mazalon;
- Gimnazjum z internatem w Wawrze k. Warszawy;
- kościół parafialny św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Męczenników Rzymskich we Włochach k. Warszawy (1946-53);
- budynek YMCA, ul. Zeromskiego w Gdyni (1948-52) - współautor Bohdan Damięcki;
- plan generalny m. Warszawy (1956) - współautorzy: Bohdan Damięcki, Stanisław Dziewulski, Jan Grabowski, Stanisław Jankowski, Andrzej Jędraszko, Tadeusz Kachniarz, Kazimierz Marczewski, Józef Mirski, Helena Morsztynkiewiczowa, Władysław Panczakiewicz, Stefan Putowski, Stanisław Rychłowski, Alina Scholtzówna, Zygmunt Stępiński, Halina Wiśniewska - Nagroda I stopnia KUA (1956)
- budynek Ambasady Węgierskiej w Warszawie.

Konkursy m.in.:
- SARP nr 131 - na projekt urbanistyczny i koncepcyjny gmachu centrali Pocztowej Kasy Oszczędności w Warszawie (1946) - współautorzy: Józef Łowiński, Kazimierz Goławski - IV nagroda równorzędna.

Publikacje m.in.:
- Sklep detaliczny, Stefan Koziński, Stefan Sienicki, 1951 - nagroda państwowa III stopnia (1951);
- Budownictwa usług handlowych, IUA-Arkady 1961;
- Restauracje, bary, kawiarnie, IUA 1972;
- Projektowanie obiektów handlowych, Arkady 1973;
- Koncepcja zabudowy miasta, IUA 1068, Arkady 1974 - nagroda II stopnia MBiPMB i MGTiOŚ (1972).

Członek Zarządu Głównego TUP (1958-60).

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939. Więzień KL Mauthausen.

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955), Złota Odznaka Odbudowy Warszawy, dyplom zasłużony Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.

Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.