Stefan Narębski - architekt, konserwator zabytków, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Bydgoszcz.
Absolwent Instytutu Inżynierii Cywilnej w Petersburgu (1916). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1922). Doktor nauk o sztuce. Profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (1937).

Projektant w Biurze Projektowym Gmachów Reprezentacyjnych w Warszawie (1918-22). Projektant w biurze projektowym Antoniego Olszakowskiego we Włocławku (od 1922). Nauczyciel rysunku w Gimnazjum Humanistycznym im. Jana Długosza we Włocławku (1925-26). Architekt Miejski Włocławka (1927-28). Architekt Miejski Wilna (1928-39). Wykładowca na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie (od 1935). Profesor i kierownik Katedry Projektowania Wnętrz na Wydziale Sztuk Pięknych (od 1937). Wykładowca budownictwa wiejskiego na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Organizator Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1945). Prodziekan (1945-46) i Dziekan Wydziału Sztuk Pięknych (1946-48, 1951-52). Kierownik Katedry Projektowania Wnętrz (1945-62).

Autor m.in.:
- budynek Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej, ul Słowackiego, Włocławek (1927-30);
- szkoła na Antokolu, Wilno (1928-31);
- dom własny, ul. J. Savickisa 4, Wilno (1929);
- ośrodek zdrowia, ul. Kijowska, Wilno (1930);
- ośrodek zdrowia, Kowno (1930-32);
- restauracja Ratusza w Wilnie (1936-39);
- odbudowa i adaptacja na cele muzealne Pałacu Opatek w Grudziądzu (przed 1956) - współautor Stefan Klajbor - Nagroda III stopnia Komitetu Budownictwa Urbanistyki i Architektury (1956);
- adaptacja na cele muzealne Ratusza Staromiejskiego w Toruniu;
- renowacja Gospody Pod Modrym Fartuchem w Toruniu.

Członek SARP O. Wilno (do 1939). Wiceprezes ZO SARP (1934-35). Prezes ZO SARP (1938-39). Członek Kolegium Sekretarzy Konkursowych SARP.
Członek SARP O. Bydgoszcz. Członek ZO SARP (1952-53, 1955-56).

Uczestnik tajnego nauczania i ruchu oporu. Więzień Łukiszek i obozu w Prawieniszkach (1943).

Odznaczenia m.in.: Medal Niepodległości (przed 1939), medal "Za Walkę o Szkołę Polską" (przed 1939), Srebrna Odznaka SARP (1966).
Laureat Dyplomu Honorowego Oddziału SARP (1965).

Zięć architekta Antoniego Olszakowskiego (1860-1942).

Pochowany na Cmentarzu Ewangelickim w Toruniu.

Uwaga: wg Wikipedii ur. 2.02.1892, zm. 10.11.1966