Jan Borowski - architekt, konserwator zabytków, urbanista, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Wybrzeże.
Absolwent Wydziału Architektury Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1917). Docent (1939). Profesor nadzwyczajny (1948).

Asystent, wykładowca na Oddziale Architektury Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu im Stefana Batorego w Wilnie (od 1925). Organizator i kierownik Katedry Historii Architektury Powszechnej Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej (od 1945). Wykładowca historii architektury w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (od 1949). Konserwator Zabytków Gdańska i woj. gdańskiego (1946-51).

Autor m.in.:
- kolonia robotnicza i urzędnicza w Starachowicach (~1920);
- wille Anny Hansenowej i Adama Kiakszto, ul. Portowa, Wilno (1937-38);
- kościół w Starachowicach (1922) - nieistniejący, spłonął (1987);
- prace konserwatorskie riun zamków w Wilnie i Trokach;
- prace konserwatorskie w Ostrej Bramie w Wilnie;
- nadzór nad odbudową w Gdańsku m.in.: kościół NMP, Ratusz Główny, Zbrojownia, Dwór Artusa, Kaplica Krółewska.

Konkursy m.in.:
- na pomysły wzorów kiosków, kabin, gablotek itp. do handlu ulicznego w Warszawie (1928) - zakup (kiosk stały);
- na projekt pomnika Obrońców Wybrzeża w Gdańsku (1954) - współpraca; autorzy: Adam Kajder, Bronisław Lepieszo - zwrot kosztów.

Członek SARP O. Wilno (do 1939). Członek Sądu Koleżeńskiego O. SARP (1935). Wiceprezes ZO SARP (1939).
Członek SARP O. Wybrzeże (od 1946). Wiceprezes ZO SARP (1949).

Współżałożyciel polskiego Koła Architektów w Petersburgu.

Członek Komisji Urbanistycznej w Wilnie (przed 1939). Członek Rady Konserwatorskiej miasta Gdańska (po 1945).
Członek Towarzystwa Popierania Przemysłu Ludowego i Miłośników Wilna (przed 1939).

Laureat Zespołowej Nagrody Państwowej III stopnia (1951).

Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi, Medal X-lecia, Medal za Zasługi dla Miasta Gdańska.

Pochowany na Cmentarzu Oliwskim w Gdańsku.

Uwaga: wg danych cmentarza ur. 25.11.1890 r.